|
اين شعر براي عاشقاست،وقتي مي خوان از هم خداحافظي كنن. چقدر دوري براي عاشقاي سخته ولي يه انتظار شيرين به دنبالشه خداحافظ برو عمرم، برو كه وقت پروازه برو كه ديدن اشكات، منو به گريه مي ندازه نگا كن آخر راهم، نگا كن آخر جاده ست نميشه بعد تو بوسيد، نميشه بعد تو دل بست منو تنها بذار اينجا، تو اين روزاي بي لبخند كه بايد بي تو پر پر شد، كه بايد از نگات دل كند حلالم كن! اگه ميري، اگه دوري، اگه دورم! اگه تو گريه مي خندم، حلالم كن كه مجبورم! نگو عادت كنم بي تو، كه مي دوني نمي تونم كه مي دوني نفسهامو به ديدار تو مديونم فداي عطر آغوشت، برو كه وقت پروازه برو كه بدرقه داره منم به گريه مي ندازه برو يارم، خداحافظ! برو تو گريه لالم كن خداحافظ، برو اما! حلالم كن، حلالم كن..!
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 12:30 توسط فرياد |
ته اين راه روشن نيست منم مثل تو مي دونم نگو بايد بُريد از عشق، نه مي توني نه مي تونم نه مي تونيم برگرديم نه رد شيم از تو اين بن بست منم مي دونم اين احساس نبايد باشه اما هست!!!! + نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 8:46 توسط فرياد |
اينجا براي نوشتن از تو هوا كم است عالم براي از تو نوشتن مرا كم است اكسير من نه از آن كه مرا حرف تازه نيست من از تو مي نويسم و اين كيميا كم است + نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387 10:53 توسط فرياد |
|